woensdag 19 december 2012

Sreious Request 12 - bel 0909 1336


Serious Request 12 - oppasservice

het blijft oppassen geblazen met rob en sander

Serious Request - Claudia zingt


Serious Baron Dragonder


Serious Request: voor de allerkleinsten!

Jonkvrouwe Carice van Houten had de sleutel van het Glazen Huis nog niet omgedraaid of het was zover. Zes dagen van avontuurlijke en eerzaamoneenzame opsluiting was begonnen. Voor een goed doel: miljoenen baby’s die hulp nodig hebben om te kunnen blijven leven. Dáár moest ik bij zijn!

Uiteraard slingerde ik de kersenblauwe Pruttelmobiel aan om in Enschede een edelsteentje bij te dragen aan deze feestelijke heldendaad. Ik wandelde naar de Oude Markt, waar zich een gezelliggonzende menigte rond het Glazen Huis had verzameld. Ademloos keek ik, met mijn neus tegen het huiselijke glas gedrukt, naar de drie DJ's die met volle overgave geld inzamelden met hun muzikale kunsten. De hartverwarmende sfeer, de BN'ers, het enthousiaste publiek, de onbaatzuchtige giften, de opzwepende muziek... Ik vond het uiterstweledelgeweldig!

Het was een gezellige wanordelijkheid. Maar terwijl ik zo door het glas stond te kijken viel me direct iets bijzonders op. Details, die de rest van de aanwezigen ontgingen. Omgevallen stapels papier lagen opeens weer netjes opgestapeld. Kringen op tafelbladen vervaagden en verdwenen. Lege glazen waren opeens weer gevuld. Vlekken verdwenen. Er leek wel magie in het spel. Dát moest ik tot op de bodem van het glas uitzoeken!

In een klein hoekje naast het Huis, achter een stapel colakratten en in de schaduw van de roem, hoorde ik kleine stemmetjes. Het viel in het feestgedruis bijna niet op. Ik besloot poolshoogte te nemen. Voetje voor voetje schoof ik dichterbij. Toen ik over de kratten heen kon kijken zag ik tot mijn verbazing rode puntmutsjes. Een groepje kabouters drentelde energiek heen en weer, op kleine schaal druk met hand- en spandiensten voor de DJ's in het glazen huis. 

'Wat doet ú hier?' riep ik verbijsterd uit. Eén van de kabouters kwam direct naar me toe en nam beleefd zijn puntmuts af.
'Deze actie is toch voor de allerkleinsten? Dat zijn wij!' riep de kaboutervoorman enthousiast. 'Het is dus niet meer dan normaal dat ook wij onze bijdrage leveren, zoals iedereen!'
Een glimlach kon ik niet onderdrukken. 'Maar beste kaboutervoorman,' antwoordde ik beleefd, 'Ik begrijp dat ook ú tot de allerkleinsten behoort. Maar met de allerkleinsten worden de miljoenen baby's bedoeld, die medische zorg en begeleiding nodig hebben om te overleven!'

Daar was de kaboutervoorman even stil van. 
'Maar natuurlijk!' zei hij met hervonden tegenwoordigheid van geest. Hij keek er bij alsof hij de actie zelf had uitgevonden. 'Desondanks blijven wij doorgaan met onze facilitaire dienstverlening in het Glazen Huis. Ook kabouters krijgen baby's, ziet u. Kunt u nagaan hoe klein díe zijn!'
'U heeft helemaal gelijk,' antwoordde ik hem. 'En zo draagt ook ú een kiezelsteentje bij aan de prachtige actie van Serious Request. Alle beetjes helpen, hoe klein ze ook zijn!'