Sint op Kasteel Kanonnensteijn

Wanneer ik met moeite de zomer heb losgelaten is er altijd één ding waar ik me bijzonder op verheug. Ik ben dol op pakjesavond. Het mysterie, de spanning van het openen van presentjes, de soms venijnigrake surprises en gedichten, de glimlach van de kinderen die ik tegenkom op straat, het ruimhartig smijten van pepernoten, de lekkernijen… Heerlijk vind ik dat!


Wie denkt dat de Goedheiligman op 6 december direct weer vertrekt naar het zonnige Zuiden heeft het mis. Traditiegetrouw sluit Sint Nicolaas zijn ronde door Nederland altijd af met een bezoekje aan Kasteel Kanonnensteijn. ‘Om het zwartepietenkattenkwaad even te ontvluchten, de staf voor een jaar aan de schoorsteen te hangen, bij te komen van de zadelpijn en de laatstovergebleven pepernoten uit mijn mouwen te schudden,’ zei hij met zijn geestiggeestelijke humor bij aankomst. ‘Even ongerijmd uitblazen, ha ha!’

De goede Sint was ook vorig jaar uiteraard uiterstweledelwelkom. We installeerden ons bij de open haard, klonken met warme chocolademelk (meestal met een klein scheutje rum er in!) op de goede afloop en praatten bij over het jaar. Dat was waarlijk gezellig; de verhalen van de Goedheiligman zijn altijd uiterst onderhoudend. Zo vertelde hij over die keer dat de pieten tijdens zijn slaap zijn gezicht hadden ingesmeerd met schoensmeer. En hun eigen gezicht met meel. ‘Pietenhumor, pietenhumor,’ zei de Sint met een waarderende glimlach.
Sommige gespreksonderwerpen zijn van serieuzere aard. Hevig gesticulerend verhaalde hij over zijn Pieten, en hoe hij alsmaar tegemoet moet komen aan de steeds strengere eisen van het Zwarte Pieten Syndicaat. Hoe sommige Pieten een advocaat in de arm namen omdat het strooien met pepernoten op de lange termijn in RSI zou resulteren. De onrust werd gelukkig gesust.
’1000 jaar lang hoor je ze er niet over, en nu heb ik zo nu en dan bijna muiterij aan mijn pontificalia hangen!’ riep de Sint vorig jaar verontwaardigd.
En uiteraard bespreken we de economische situatie in Spanje. De Sint beklaagt zich luidkeels en lichtelijk roodaangelopen over de verhoging van het lage IVA tarief van 7 naar 8 % en het hoge IVA tarief van 16 naar 18 %, en vertelt hoe hij overwoog zijn operationele bedrijfsvoering naar Ceuta of Melilla, twee Spaanse enclaves in Marokko, over te hevelen. Uiteindelijk gooide hij het met de Spaanse overheid op een akkoordje; boeken vallen onder een superlaag IVA tarief van 4%. Het bleek nog een heel gegoochel, maar een slimme boekhoudpiet regelde BTW teruggaaf met betrekking tot o.a. kosten voor beurs- en congresdeelname, import van goederen, brandstof en tol, inhuur van arbeidsuren, intercompany doorbelasting van kosten, etc. Enfin, ingewikkeld verhaal, maar het budget voor cadeautjes blijft gelukkig overeind. Een hele opluchting!
Gelukkig is het meestal weer snel tijd voor minder serieuze zaken. We drinken een stevige borrel en spelen scrabble met chocoladeletters. Ook altijd erg amusant. U moest eens weten met welke scabreuze woordvondsten de Goedheiligman soms zijn punten scoort na een paar glaasjes jonge jenever. Daar ben ik maar een bleekneusje bij. Ook zingen we altijd even het oorspronkelijke, eeuwenoude Sinterklaasliedje. Voor zover dat gaat na de jenever, tenminste:
Sancte Claus, goed heylig man!
Trek uwe beste Tabaert aen,
Reiz daer mee na Amsterdam,
Van Amsterdam na Spanje,
Daer Appelen van Oranje,
Daer Appelen van granaten,
Die rollen door de Straaten.
Sancte Claus, myn goede Vriend!
Ik heb U allen tyd gedient,
Wille U my nu wat geven,
Ik zal U dienen alle myn Leven.
Uiteraard vraag ik de Sint altijd of hij er wel aan gedacht heeft mijn tal- en taalrijke, gewaardeerde lezers en twittervrienden te verblijden met snoepgoed en presentjes. Ze verdienen het warmhartelijk vind ik.
‘Maar natuurlijk, waarde Baron,’ was het antwoord van de Goedheiligman. ‘Al uw vrienden hebben een bijzonder plaatsje in mijn hart, hoor…’
‘Daar ben ik blij om, waarde Sint. Ze zijn stuk voor stuk veelzeggend,’ zei ik.
U wordt dan ook vast en zeker enórm verwend op 5 december. En terecht. Peter van de Wiel tekende in elk geval alvast een fraaie kleurplaat voor u.




illustraties Peter van de Wiel

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

collega's