Kanonnen - start van de colecteweek




Wist u dat ongeveer 1 op de 20 kinderen te maken krijgt met jeugdzorg? Daarom ben ik blij dat er organisaties zijn zoals Kinderhulp, die kinderen die het hard nodig hebben ondersteunt met een ‘beetje gewoon geluk’. Dat kan zijn met een financiële bijdrage voor een fiets, een computer, een kleine vakantie, het lidmaatschap van een sportvereniging, noem maar op. Allemaal dingen die voor veel kinderen zo vanzelfsprekend zijn dat ze er niet eens over na hoeven te denken.
Op 22 april start de nationale collecteweek van Kinderhulp. Ter ere daarvan mocht ik de week luid inluiden met een startschot. Dat vond ik zo’n mooi gebaar, dat ik er een beetje emotioneel van werd. Per vergissing pakte ik helaas een boemerangkogel om het kanon mee te laden. Bovendien was het er één met sterke familiebanden, zo zou later blijken.
Ook Cola wilde er natuurlijk bij zijn. Het afvuren van het kanon gebeurt niet elke dag, want het  maakt zo’n lawaai ziet u. Bovendien maakt de kruitdamp lelijke zwarte vlekken in in je schone kleren. Maar goed, bij zo’n gelegenheid is een saluutschot wel treffend. Figuurlijk, dan. Met een luid ‘VUUR!’ deed ik het kruit ontbranden. Het kanonschot was oorverdovend. Cola en ik keken de kanonskogel na. Toen deze een wijde bocht begon te beschrijven en weer onze richting op kwam, bemerkte ik mijn pijnlijke vergissing.
De boemerangkogel deed uitstekend zijn werk. Hij kwam terug. En dat niet alleen; hij had ál zijn familieleden meegenomen. Cola en ik moesten rennen om niet geraakt te worden! Een grote familie gemeen grijnzende boemerangkogels vloog, rolde en stuiterde achter ons aan. Snel sprongen we achter de fontijn. Plat op de grond lagen we bibberend onder vuur. De kanonskogels floten aan alle kanten over ons heen. Na een tijdje verloren ze  hun momentum en kwamen ze rollend tot stilstand. Gelukkig zonder veel schade aan te richten. Het was in elk geval een daverend begin van de collecteweek!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

collega's